Europejskie przepisy dotyczące wymiany walut

Na rynku walutowym nie ma centralnego parkietu (FX) rynek, który jest globalny, rynek zdecentralizowany. To nie, Jednakże, sugerować, że jest nieuregulowany.

Pomimo faktu, że regulacja forex jest nieco łagodniejsza niż inne regulacje rynków finansowych, takie jak bankowość, ubezpieczenie, i akcje, zawsze się rozwija i usuwa wszelkie luki, które mogą istnieć.

Inwestowanie na rynku walutowym jest stosunkowo bezpieczne i regulowane przez lokalne organizacje prawne w większości krajów rozwiniętych.

Każdy naród ma swojego lokalnego regulatora, ale istnieje również naczelna organizacja regulacyjna Komisji Europejskiej i specjalne przepisy znane jako „MiFID”,’ która kontroluje większość kontynentu.

Niektóre narody mają własnych regulatorów finansowych, ale przyjęli normy UE, w wyniku czego ustawodawstwo jest niezwykle podobne.

Poza tym, firmy inwestycyjne z siedzibą w UE mogą świadczyć usługi brokerskie i dealerskie w dowolnym kraju UE.

Jeśli broker jest zarejestrowany i licencjonowany w jednym z krajów europejskich, może migrować i prowadzić działalność w innym kraju europejskim, podlegając jednocześnie prawu kraju ojczystego. Wszystko to zostanie wyjaśnione w kolejnych częściach.

Rodzaje ustawodawstwa brokerskiego – Unia Europejska
Rodzaje ustawodawstwa brokerskiego – Unia Europejska

Dyrektywa w sprawie rynków instrumentów finansowych (MiFID) jest ustawą, która harmonizuje regulacje dotyczące działalności inwestycyjnej i usług finansowych w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG). To prawodawstwo, który został opracowany w kwietniu 2004 i przyjęty w listopadzie 2007, reguluje obrót dewizami w Europie.

Celem tej regulacji jest poprawa konkurencji i ochrony klientów, szczególnie w branży usług finansowych.

Komisja Europejska wydała MiFID 2 w październiku 2011, co jeszcze bardziej zaostrza zasady handlu pozagiełdowego, biorąc pod uwagę ostatnie wydarzenia, w tym 2008 kryzys finansowy.

Podstawowe elementy MiFID i MiFID 2 które zostały wdrożone przez finansowe organizacje regulacyjne we wszystkich krajach europejskich są przedstawione poniżej.

MIFID II
MIFID II

Paszport – Unia Europejska opracowała paszport i prawa traktatowe UE, które umożliwiają firmom świadczącym usługi finansowe zarejestrowanym w jednym państwie UE prowadzenie działalności lub posiadanie siedziby w dowolnym innym państwie członkowskim UE.

Obejmuje również Islandię, Norwegia, Lichtenstein, i Szwajcaria, które są członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG).

Wiele korporacji z siedzibami w najbogatszych krajach świata rozpoczyna działalność w biedniejszych krajach UE, aby zaoszczędzić na kosztach operacyjnych.

W rezultacie, jeśli handlujesz z brokerem mającym siedzibę na Cyprze, ale zarejestrowanym w Wielkiej Brytanii, jesteś chroniony i handlujesz zgodnie z brytyjskimi przepisami finansowymi.

W sumie, 54 z 90 spółki zarejestrowane w Londynie mają siedzibę na Cyprze.

Ponieważ odpowiednie władze kraju macierzystego i goszczącego przekazują i dzielą się informacjami, brokerzy nie są całkowicie nieznani władzom w krajach goszczących, czyniąc to jeszcze bezpieczniejszym.

Kategoryzacja – MiFID upoważnia organizacje, w tym brokerów, klasyfikować swoich klientów, dzieląc je na dwie grupy: handlowcy detaliczni i profesjonalni handlowcy lub inwestorzy.

W celu zaoferowania odpowiedniego rodzaju towarów do inwestowania/handlu, muszą mieć jasne systemy kategoryzacji i analizować klientów’ dostateczność.

Dlatego, gdy otworzysz konto u brokera znajdującego się w UE, w formularzu rejestracyjnym znajduje się część z pytaniem, jakie są Twoje dochody i czy masz doświadczenie w handlu.

Przetwarzanie zamówienia – Firmy powinny zawsze pytać o to w najlepszym interesie swoich klientów. Zgodnie z prawem, biura maklerskie muszą być szybko aktualizowane o najbardziej aktualne informacje i zmiany cen, aby jak najefektywniej obsługiwać zlecenia.

Etyka

Przed transakcją — Wszyscy brokerzy, którzy stosują systemy dopasowywania zleceń na rynkach notowań, takie jak spot forex, musi udostępnić publicznie wszystkie najlepsze oferty i ceny ofertowe.
Post-transakcja — Brokerzy/firmy są zobowiązani do zawierania wszystkich transakcji, ich ceny, i publicznie dostępne terminy realizacji.
Wykonanie – Brokerzy muszą podjąć wszelkie niezbędne kroki, aby zapewnić swoim klientom najlepszą możliwą realizację zleceń. Oznacza to, że transakcja zawierana jest w najlepszej możliwej cenie, z najszybszą możliwą szybkością realizacji, i z maksymalnym prawdopodobieństwem sukcesu.

Brokerzy pozycjonujący swoich klientów’ transakcje przeciwko innym klientom lub przeciwko ich własnej księdze są znane jako systematyczne internalizatory. W FX, są oni określani jako animatorzy rynku.’ Animatorzy rynku są traktowani jak mini-giełdy i podlegają wszystkim wyżej wymienionym przepisom.

Regulatorzy sektora finansowego w krajach europejskich:

Poniżej znajduje się lista krajowych organów nadzoru finansowego dla każdego kraju UE:

  • Niemcy – Federalny Urząd Nadzoru Finansowego (BAFIN)
  • Węgry – Węgierski Urząd Nadzoru Finansowego
  • Włochy – Krajowa Komisja ds. Spółek i Giełdy (CONSOB)
  • Malta – Maltański Urząd ds. Usług Finansowych (MFSA)
  • Dania – Duński Urząd Nadzoru Finansowego (Duński FSA)
  • Szwecja – Szwedzki Urząd Nadzoru Finansowego (Finansinspektionen)
  • Estonia – Komisja Nadzoru Finansowego
  • Grecja – Komisja Rynku Kapitałowego
  • Czechy – Czeski Bank Narodowy
  • Chorwacja – Agencja Nadzoru Usług Finansowych
  • Austria – Urząd ds. Rynku Finansowego (FMA)
  • Portugalia – Portugalska Komisja Rynku Papierów Wartościowych (CMVM)
  • Irlandia – Centralny Bank Irlandii (CBI)
  • Hiszpania – Krajowa Komisja Rynku Papierów Wartościowych
  • Wielka Brytania – Urząd ds. Usług Finansowych (FSA), Władza do spraw finansowych (FCA)
  • Francja – Urząd ds. Rynków Finansowych (AMF)
  • Holandia – Urząd ds. Rynków Finansowych (AFM)
  • Litwa – Komisja Papierów Wartościowych Republiki Litewskiej.
  • Bułgaria – Komisja Nadzoru Finansowego Bułgarii (FSC).
  • Polska – Komisja Nadzoru Finansowego (KNF)
  • Dania – duński FSA
  • Luksemburg – Commission de Surveillance du Secteur Financier (CSSF)
  • Cypr – Cypryjska Komisja Papierów Wartościowych i Giełd (CYSEC)
  • Rumunia – Rumuńska Narodowa Komisja Papierów Wartościowych
  • Słowenia – Agencja Rynku Papierów Wartościowych (ATVP)
  • Szwajcaria – Szwajcarski Urząd Nadzoru Rynków Finansowych (FINMA)
  • Łotwa – Komisja Rynku Finansowego i Kapitałowego
  • Belgia – Bankowa Komisja Finansów i Ubezpieczeń (CBFA)

DOLNA LINIA

Ponieważ przedsiębiorstwa działają na rynkach finansowych, rynek forex w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) rządzi się jednym zbiorem praw.

MiFID to dyrektywa UE, która reguluje handel i inwestycje w Europejskim Obszarze Gospodarczym. Chociaż istnieją różnice między narodami,

MiFID ustanawia minimalne standardy. Niektóre narody, takich jak Bułgaria, Cypr, i Malty, po prostu spełnij absolutne minimum, podczas gdy inni, takich jak Wielka Brytania i Szwajcaria, idź w górę i w górę.

Niemniej jednak, trader handlujący z brokerem z siedzibą w UE jest dość bezpieczny dzięki unijnym przepisom finansowym.

Przezroczystość, wykonanie, segregacja pieniędzy, wszystkie przepisy dotyczące rekompensat dla inwestorów są objęte prawem UE, uczynienie brokera z licencją UE bardziej godnym zaufania.



Zostaw odpowiedź

Wyślij to do znajomego